Avustralya hükümeti, 12 Mayıs 2026’da açıkladığı planla 2026–27 kalıcı göçmenlik programını 185 bin kişi olarak belirledi. Toplam büyüklük önceki dönemle aynı kalırken, ülkede yaşayan ve çalışan göçmenlerin kalıcı oturuma geçişine ağırlık veriliyor. Türkiye’den başvuru yapacaklar için meslek ve aile yolları açık kalıyor; toplam sayı kişisel kabul garantisi oluşturmuyor.
Nitelikli göçmenlik en büyük payı alıyor
İçişleri Bakanlığının planına göre nitelikli göçmenlik koluna 132.240 yer ayrılıyor. Bu, toplam programın yaklaşık yüzde 71’i. Aile kolunda 52.460, özel uygunluk grubunda ise 300 yer bulunuyor. Programın genelinde nitelikli göçmenlik ile aile göçü arasındaki yaklaşık 70’e 30 dağılım korunuyor.
Bu sayılar birbirinin yerine kullanılabilecek tek bir başvuru havuzu anlamına gelmiyor. İşveren sponsorluğu, bağımsız nitelikli göçmenlik ve eyalet adaylığı farklı başvuru yollarına dayanıyor. Adayın hangi alt sınıfa uygun olduğu belirlenmeden, toplam kontenjana bakarak şansını hesaplaması mümkün değil.
Ülkede bulunanlara ağırlık verilecek
Hükümet, nitelikli ve aile programları birlikte değerlendirildiğinde 129.590 yeri halihazırda Avustralya’da yaşayan göçmenlere ayırıyor. Bakanlık bunu, ülkede çalışan ve ekonomiye katkı sağlayan kişilerin kalıcı oturuma geçişini destekleme ve net dış göç üzerindeki etkiyi sınırlama amacıyla açıklıyor.
Bu tercih Türkiye’de yaşayanların başvurularının tümden kapatıldığı anlamına gelmiyor. Bununla birlikte ülke içi ve ülke dışı başvuruları aynı koşullarda değerlendirilecek tek bir sıra gibi görmek de doğru değil. Planlama tercihi ile belirli bir vizenin başvuru şartları ayrı başlıklarda incelenmeli.
Eş ve çocuk vizelerinde nasıl bir plan var?
Bakanlığın aile göçü açıklamasında, 2026–27 için eş vizelerinde 41.500 ve çocuk vizelerinde 3.500 kişilik planlama tahmini yer alıyor. Ebeveyn ve diğer aile kategorilerinde ise kontenjan ve sıra uygulamaları bulunuyor.
Aile programındaki rakamlar, her dosyanın aynı yıl sonuçlanacağı anlamına gelmiyor. Bakanlık, değerlendirme sürelerinin başvuru türüne ve dosyanın özelliklerine göre değişebileceğini belirtiyor. Bu nedenle bir eş başvurusuyla ebeveyn başvurusunun bekleme süresini yalnızca toplam aile kontenjanını kullanarak karşılaştırmak yanıltıcı olabilir.
Türkiye’den plan yapanlar için anlamı
Bir Türk aile açısından ilk ayrım, göç planının çalışma ve meslek üzerinden mi, yoksa uygun bir aile ilişkisi üzerinden mi kurulacağı. İkinci ayrım, başvuru sahibinin bulunduğu yer ve seçilen vize yolu. Ulusal kontenjan bu planın çerçevesini gösteriyor; kişisel dosyanın yerini tutmuyor.
Örneğin Avustralya’da çalışan bir kişi için kalıcı oturuma geçiş seçenekleri gündeme gelebilirken, Türkiye’deki bir adayın önce uygun meslek veya aile yolunu belirlemesi gerekiyor. 185 bin kişilik duyurudan herkes için ortak bir puan, ortak bir süre veya otomatik kabul sonucu çıkmıyor. Başvuru stratejisinin, programdaki genel eğilimin yanında ilgili vizenin kendi koşullarına dayanması gerekiyor.